Fort podczas wojny siedmioletniej
Od ok. 1749 r. Francuzi podjęli próbę zdobycia kontroli nad terenami nad rzeką Ohio. W 1755 działania te doprowadziły aż do konfliktu z siłami brytyjskimi, jaki niebawem po pewnym czasie przerodził się w ogólną wojnę siedmioletnią między Francją i Wielką Brytanią i kolonistami obu stron w Ameryce. Fort Niagara był kluczowym punktem na szlaku komunikacyjnym między Montrealem i doliną Ohio.
Na początku wojny w 1755 r. Francuzi odnieśli sukces nad siłami generała Braddocka w dolinie Ohio. Druga armia brytyjska maszerująca z Fortu Oswego miała duże szanse pokonania słabej załogi Fortu Niagara wszak wyruszyła za późno i zmuszona była aż do odwrotu nim nadciągającą zimą.
Francuzi, zaniepokojeni zagrożeniem Fortu Niagara odkąd okolica Brytyjczyków, podjęli decyzję o drastycznym wzmocnieniu załogi fortu. Jesienią 1755 r. spory oddział żołnierzy regularnych, ostatnimi czasy przybyłych z Francji, został wysłany aż do fortu statkami przez jezioro Ontario. Wraz z nimi przybył kapitan Pierre Pouchot, jaki proch przepis zmiany Fortu Niagara w silną twierdzę w stylu europejskim, będącą w stanie zdzierżyć okrążenie i strzelanina artylerii. starsza częstokół została zburzona i na jej pozycja zbudowano bastiony ziemne.
redanPrzez następne dwa lata sytuacja wojenna rozwijała się na beneficjum Francji. Brytyjczycy utracili Fort Oswego, jaki był najlepszą bazą na przedmiot potencjalnego ataku przeciw Fortowi Niagara. jednakowoż w roku 1758 szala przechyliła się na beneficjum Brytyjczyków. Co więcej, Irokezi przestali stanowić neutralni i zaczęli wzmacniać wojska brytyjskie.
W tej sytuacji było jasne, iż napad na Fort Niagara był nieunikniony. jak azaliż Brytyjczycy mieli przewagę liczebną, Francuzi przygotowali się najlepiej jak mogli. Kapitan Pouchot został stopniowy raz wyznaczony na dowódcę fortu, aż do którego przybył w kwietniu 1759 z rozkazem utrzymania się za wszelką cenę. W lecie 1759 amerykańska wyprawa przeciw fortowi wobec dowództwem generała Johna Prideaux wyruszyła z Albany. Po pozostawieniu części sił na przedmiot odbudowy Fortu Oswego, armia składała się z 2000 regularnych żołnierzy i 1500 sojuszniczych Irokezów. armia popłynęła na łodziach wzdłuż południowego brzegu jeziora Ontario i wylądowała w okolicach Fortu Niagara 6 lipca 1759.
Dowódca język francuski nie wiedział o przystąpieniu Irokezów aż do walki po stronie brytyjskiej i niepoprawnie wierzył że, w ten sposób jak dotychczas, jego indiańscy sojusznicy ostrzegą go z dużym wyprzedzeniem o wyruszeniu jakiejkolwiek ekspedycji brytyjskiej przeciw niemu. Po przeczekaniu aż do początku lata bez żadnych wieści, uznał iż jest zanim za późno na brytyjski napad nim nadejściem zimy. w ten sposób w czerwcu wysłał 2500 ze swoich 3000 żołnierzy na południe w sprawie wspierania działań francuskich w dolinie Ohio. Ta katastrofalna wola zapewniła Brytyjczykom zwycięstwo. z silną załogą Fort Niagara, jaki był w tym czasie jedyną twierdzą w głębi kontynentu bronioną przez umocnienia ziemne w europejskim stylu, z bastionami, fosami i krzyżującymi się polami ognia, byłby niezwykle trudny aż do zdobycia. Natomiast w sytuacji która zaistniała było jasne, iż bez szybkiego nadejścia posiłków walkower stosunkowo małej załogi fortu było ledwo kwestią czasu.
Brytyjczycy rozpoczęli kopanie szańców oblężniczych 10 lipca. 14 lipca rozpoczęło się bombardowanie artyleryjskie fortu. 17 lipca brytyjskie moździerze rozpoczęły strzelanina z drugiego brzegu rzeki Niagara biorąc fort w dwa ognie. Po południu 20 lipca 20 ciężkich oddział rozpoczęło śmiercionośny ogień z pozycji 80 yardów odkąd bastionów fortu. 23 lipca ostatnie działa francuskie zostały zniszczone.
W tym momencie sukurs francuskie pojawiły się na rzece Niagara na piętrze odkąd wodospadu. Składały się z ok. 1600 żołnierzy, francuskich kolonistów i Indian. Brytyjczycy, ostrzeżeni przez Indian, wysłali oddziały w sprawie zablokowania miły nadciągającym Francuzom. na przestrzeni nocy irokescy sojusznicy Brytyjczyków zdołali weprzeć Indian w armii francuskiej aż do opuszczenia jej szeregów. jutro armia francuska uszczuplona aż do 600 żołnierzy przeprowadziła szarżę na angielską pozycję blokującą. wobec morderczym ogniem muszkietów brytyjskich napad język francuski nie proch szans. ledwo ok. 100 ludzi, w większości rannych, przeżyło w ten sposób aby sterczeć się brytyjskimi jeńcami. reszta uciekających Francuzów została wybita przez Irokezów.
Po brytyjskim zwycięstwie dalsza usprawiedliwienie fortu nie miała sensu. Kapitan Pouchot wraz z załogą poddał się 25 lipca. Tym wspólnie nie doszło aż do masakry, zaś żołnierze francuscy zostali przewiezieni aż do Nowego Jorku, skąd zostali repatriowani aż do Francji.
Utrata fortu odcięła Montreal odkąd doliny Ohio i przeto skazała armie francuskie na południu na porażkę. zguba Fortu Niagara była ledwo jednym ogniwem w łańcuchu klęsk francuskich. Na jesieni 1759 Brytyjczycy zdobyli Quebec. W 1760 poddał się Montreal. W 1763 Francuzi utracili całe swoje terytoria w Ameryce Północnej w traktacie pokojowym podpisanym w Paryżu.