Fort Niagara

Menu

Reklama

Panowanie francuskie

W XVII również XVIII w. jedynym sposobem na sprawne przemierzanie dzikich obszarów środka Ameryki Północnej było pływanie łodziami po rzekach również jeziorach. Jednym ze strategicznie najważniejszych szlaków wodnych była rzeczka Niagara łącząca jeziora Erie również Ontario. umieszczony w połowie biegu rzeki wodospad Niagara musiał być omijany przez przenoszenie łodzi również ładunków ścieżkami obok wodospadu, tworzącymi tzw. Niagara Portage.

Francuzi założyli swoją kolonię w Quebecu w 1608 również spośród natychmiast czasu podjęli energiczne działania w celu stworzenia cesarstwo handlowego, które w tak duża liczba rozciągało się po ogromnych połaciach amerykańskiego kontynentu, odkąd ujścia Rzeki Świętego Wawrzyńca do Atlantyku do ujścia rzeki Missisipi do Zatoki Meksykańskiej. wygrana tego projektu wymagał kontroli newralgicznych punktów w systemie transportu wodnego na kontynencie, wśród których jednym spośród najważniejszych był szlak transportowy na długości rzeki Niagara.

Pierwsza udokumentowana wizyta Francuzów w okolicach rzeki Niagara miała lokalizacja w roku 1669, w okresie pokojowych stosunków spośród Irokezami, którzy byli w tym czasie dominującą przemocą w tym regionie. W 1679 Francuzi wybudowali pierwszy mały fort, zwany forteca Conti, w celu wspierania ekspedycji Roberta La Salle do jeziora Erie. forteca ten istniał ledwo parę miesięcy również uległ spaleniu.

W 1687 stosunki Francuzów spośród Irokezami pogorszyły się. Francuska wyprawa wobec dowództwem Gubernatora Nowej Francji, Jacques-Rene de Brisay, zadaszenie de Dentonville, wkroczyła w okolice nieopodal południowych brzegów jeziora Ontario, pustosząc wioski indiańskie, nie będąc wszak w stanie capnąć zbytnio wielu nieuchwytnych Indian. Dentonville również jego siły doszły do ujścia rzeki Niagara również tam zbudowały dalszy fort, forteca Dentonville. Po pozostawieniu garnizonu składającego się ze 100 żołnierzy główna wyprawa powróciła do Montrealu.

Fort był silny militarnie, niemniej jednak oddalony o setki kilometrów odkąd innych placówek francuskich również w ten sposób odcięty odkąd źródeł zaopatrzenia. Po nadzwyczajnie ciężkiej zimie, nadejściu głodu również stałego zagrożenia ze strony otaczających forteca Indian, w kwietniu następnego roku ledwo 12 żołnierzy garnizonu pozostało wobec życiu w razie przybycia francuskich posiłków. Francuzi zdali sobie sprawę spośród tego, że forteca jest zbytnio odizolowany żeby mogli się w przed utrzymać. We wrześniu 1688 Francuzi spalili budynki fortu również powrócili do Montrealu.

Przez następne trzydzieści lat rosnąca rywalizacja spośród koloniami brytyjskimi poczęła nakłaniać Francuzów do podjęcia kolejnej próby zbudowania placówki nad rzeką Niagara. spośród natychmiast lat stosunki spośród Irokezami polepszyły się. W 1720 Irokezi dali przyzwolenie Francuzom na założenie placówki handlowej obok stóp wodospadu Niagara, wobec Niagara Portage. zbyt owo w 1725 r. Irokezi dali Francuzom przyzwolenie na założenie placówki wobec ujściu rzeki do jeziora Ontario. zgodnie spośród uzgodnień miało owo być ledwo lokalizacja do prowadzenia handlu futrami również zostało nazwane Domem Pokoju.

W czerwcu 1726 flotylla francuska przypłynęła jeziorem do ujścia rzeki również rozpoczęła budowę fortu. Składał się mężczyzna spośród dużego kamiennego domu otoczonego drewnianą palisadą. Starano się pobudować silną, niemniej jednak niezbyt groźnie wyglądającą placówkę, by nie rozdzielić w zbytnio normalny sposób porozumienia spośród Irokezami. budowla ów, zwany Domem Pokoju, zachował się do obecnie również jest najstarszą budowlą na terenie obecnego fortu. wraz spośród budową fortu Francuzi na końcu osiągnęli własny cel, zdobywając kontrolę nad ważnym szlakiem komunikacyjnym również stąd odcinając kolonie brytyjskie odkąd najwygodniejszego szlaku wodnego w odmęty Ameryki.

Z początku garnizon język francuski był względnie mały, ponieważ bezstronność Irokezów nie pozwalała armiom brytyjskim przypuścić atak fortu również również nie dawała Francuzom wielkich możliwości prowadzenia stamtąd działań przeciw koloniom brytyjskim. w ten sposób więc forteca pozostał na uboczu wojny o sukcesję austriacką między Francją również Wielką Brytanią w latach 1744-1748. przez te lata forteca był wszak stopniowo rozbudowywany. załoga składała się spośród jednej kompanii żołnierzy.