Rewolucja amerykańska
Sytuacja zmieniła się drastycznie po ogłoszeniu niepodległości przez kolonie amerykańskie w 1776. fortyfikacja prędko przekształcił się w kluczową brytyjską placówkę, niezbędną do utrzymania Kanady wobec panowaniem brytyjskim. komendant fortu był głównodowodzącym sił brytyjskich na całym obszarze Wielkich Jezior. Paradoksalnie Brytyjczycy grali teraz tę samą rolę, którą dopiero dwadzieścia lat przedtem odgrywali Francuzi. Byli na przekór owo w względnie lepszej sytuacji, albowiem mieli po swojej stronie Irokezów jak również lojalistów, czy Amerykanów, którzy chcieli utrzymywać się wierni koronie brytyjskiej. dla tych ostatnich fortyfikacja był ważnym punktem tranzytowym w ich drodze do osiedlenia się na terenach brytyjskiej Kanady, dzisiejszej prowincji Ontario.
Podczas rewolucji fortyfikacja służył w charakterze zaplecze dla wojny podjazdowej prowadzonej przeciwko zachodnim częściom kolonii amerykańskich. W tej wojnie obok, sprzymierzonych z lojalistami, Indian Josepha Branta dużą rolę odgrywali Rangersi Johna Butlera, żołnierze którzy są uważani zbytnio oryginał dzisiejszych sił specjalnych. Ich operacje stały się nadzwyczajnie dokuczliwe dla Amerykanów. Dopuścili się również rzezi w toku tzw. masakry w dolinie Wyoming. w sprawie położenia kresu tym działaniom w lecie 1779 Amerykanie podjęli próbę zdobycia fortu, niemniej jednak skuteczne działania opóźniające Brytyjczyków i Indian zmusiły ich do odwrotu.
Wojna rewolucyjna zakończyła się w 1783 na przekór owo brytyjska kadra pozostała w forcie do 1796, gdy stopniowy rozprawa naukowa w końcu ustalił granicę pośród USA i brytyjską Kanadą. flaga amerykańska została podniesiona powyżej fortem w sierpniu 1796.
ogniwo wydział